Het begon met de post op Bluesky vanmorgen van Corien Glaudemans. Zij plaatste een menu van de Bijenkorf van 17 februari 1934. De verjaardag van één van mijn grootmoeders en op het toetje na zou ze het prachtig hebben gevonden. Maar ze was meer van chipolatapudding toe. Enfin, mijn oog
They have come a long way, these beans with a black eye. They were domesticated millennia ago in West Africa, according to the latest scientific insights in what is now called Nigeria. The official name in Latin is Vigna Unguicalata. The wild version is a bit smaller than the one
Ze zijn van ver gekomen, deze bonen met een zwart oog. Gedomesticeerd werden ze millennia geleden in West Afrika, volgens de laatste wetenschappelijke inzichten in wat nú Nigeria heet. De officiële naam in het Latijn is Vigna Unguicalata. De wilde versie is wat kleiner dan die wij nu kopen kunnen.
Wat vind ik daar nu in het Liber cure cocorum, uit circa 1430? Een heus recept voor haggis, de – nu nog vooral – Schotse specialiteit. Dat haggis een lange geschiedenis heeft wist ik wel, er moet ook een middelfranse versie zijn. Maar het is heel leuk om een daadwerkelijk recept te
Dit weekend sloot de tentoonstelling Toko Mokum in Amsterdam, waar je de geur van ons culinaire koloniale verleden goed kon opsnuiven. Zoveel invloed als de Indische keuken op ons eetpatroon heeft uitgeoefend kwam daar goed in beeld. Het belang van de toko, de kookboekjes met recepten, de eethuizen en alles